Вера Кляйнміхель

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Вера Кляйнміхель
Вера Владимировна Клейнмихель
Вера Кляйнміхель. Фота пачатку ХХ стагодзьдзя
Вера Кляйнміхель. Фота пачатку ХХ стагодзьдзя
Kleinmichel COA.jpg
Герб Кляйнміхеляў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзілася 12 жніўня 1877
Санкт-Пецярбург
Памерла 3 сьнежня 1948 (71 год)
Парыж
Пахаваная Парыж
Род Кляйнміхелі
Бацькі Уладзімер Кляйнміхель
Кацярына Мяшчэрская
Муж Дзьмітрый Джамбакурыян-Арбэліяні
Вадзім Шабека
Дзеці з Дз. І. Джамбакурыянам-Арбэліяні: Галіна
з В. М. Шабекам: Марыя

Ве́ра Ўладзі́мераўна Кляйнмі́хель (па-расейску: Вера Владимировна Клейнмихель; 12 жніўня [ст. ст. 31 ліпеня] 1877, Санкт-Пецярбург, Расейская імпэрыя — 3 сьнежня 1948, Парыж, Францыя), у першым шлюбе Джамбакурыян-Арбэліяні(ka), у другім шлюбе Шабека — фрэйліна імпэратарскага двара, графіня, княгіня. Памешчыца Гарадзенскай і Курскай губэрняў[1].

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Унучка міністра шляхоў зносінаў Расейскае імпэрыі П. А. Кляйнміхеля, дачка генэрал-маёра Ўладзімера Кляйнміхеля(ru).

У 1895 року на сваё 18-годзьдзе атрымала ў падарунак ад бацькі маёнтак у Пружане Гарадзенскай губэрні. Новая гаспадыня ў сядзібе не пражывала, перадаўшы кіраваньне ёй аканому і наведваючыся час ад часу (у прыватнасьці, мешкала тут улетку 1904—1907 рокаў). Валодала таксама фальваркам Шыдлоўшчына непадалёк ад Пружаны[2].

У 1900 року выйшла замуж за князя Дзьмітрыя Іванавіча Джамбакурыяна-Арбэліяні, палкоўніка Кавалергардзкага палку імпэратаркі Марыі Фёдараўны[3]. У 1909 року ў яе гонар названы гатунак ружаў «Princesse Vera Orbelioni», выведзены францускім сэлэкцыянэрам Жазэфам Шварцам[4]. Пасьля кастрычніцкага перавароту эмігравала ў Францыю, пружанскі маёнтак здала ў арэнду павятоваму староству. Зь Дзьмітрыем Джамбакурыянам-Арбэліяні Вера Кляйнміхель мела дачку Галіну (нарадзілася 5 траўня 1922), якую нарадзіла неўзабаве па сьмерці мужа.

Другім разам выйшла замуж за апошняга гарадзенскага губэрнатара В. М. Шабеку (1864—1943), свайго траюроднага брата. Зь ім мелі дачку Марыю[5].

Абставіны свайго дарэвалюцыйнага жыцьця і эміграцыі занатоўвала ў мэмуарах, выдадзеных у 2009 року разам з успамінамі ейнае маці Кацярыны (у дзявоцтве Мяшчэрскай) кнігай «У ценю царскай кароны». Памерла ў Парыжы 3 сьнежня 1948. Пахаваная на могілках Сэн-Жэнэўеў-дэ-Буа(fr).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Личные архивные фонды в государственных хранилищах СССР(рас.). «Архивы России». — Зьвесткі з дзяржаўнага архіву Крымскай вобласьці, ф. 542, 19 адз. зах., 1916—1918. Праверана 14 лістапада 2011 г.
  2. ^ Indeks nazwisk ziemian Polesia w 1929 r.(пол.). Artur Ornatowski (21 лістапада 2011). Праверана 26 студзеня 2012 г.
  3. ^ М. В. Фалалеева (2005) Примечания. Письма великой княгини Ксении Александровны Александре Александровне…(рас.). Фундаментальная электронная библиотека. Праверана 14 лістапада 2011 г.
  4. ^ Арбатская Ю.Я. «Русские» розы Андре Шварца (розы 'Princesse Marie Mestchersky' и 'Princesse Vera Orbelioni')(рас.) Сайт семейного творчества. Константин Вихляев, Юта Арбатская. Праверана 14 лістапада 2011 г.
  5. ^ Офицеры российской гвардии. Ш(рас.) Праверана 14 лістапада 2011 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]