Перайсьці да зьместу

БМП-3

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
БМП-3

Тып танка: Баявая машына пяхоты
Кампанаваньне: заднематорная
Дэсант, чал.: 7
Гісторыя:
Час эксплюатацыі: зь 1987
Гісторыя вытворчасьці:
Час стварэньня: зь 1987
Вытворца: Сьцяг СССРСьцяг РасеіКурганскі машынабудаўнічы завод
Памеры:
Маса, т: 18,7
Даўжыня, мм: 7140
Даўжыня з гарматай, мм: 7200
Шырыня, м: 3300
Вышыня, м: 2300
Браня:
Тып брані: алюмінавая катаная разьнесеная са сталёвымі экранамі
Лоб корпусу (верх), мм: 18
Лоб корпусу (сярэдзіна), мм: 10
Лоб корпусу (ніз), мм: 10
60...43/0
Борт корпусу (ніз), мм: 43/0
Карма корпусу (верх), мм: 13/0
Карма корпусу (сярэдзіна), мм: 13/0
Карма корпусу (ніз), мм: 13
Дах корпусу, мм: 15
Дно корпусу, мм: 10
Лоб вежы, мм: 16
Карма вежы, мм: 43
Дах вежы, мм: 18
Актыўная браня, мм: «Арэна» і ТШУ-2
Дынамічная браня, мм: "Кактус"
Узбраеньне:
Марка гарматы і калібр: 100-мм 2А70

30-мм 2А72

Тып гарматы: 100-мм наразная паўаўтаматычная прылада-пускавая ўстаноўка

30-мм наразная аўтаматычная гармата

Боекамплект гарматы: 22 × 100-мм

8 × СТКР 500 × 30-мм

Вэртыкальны нахіл: ад −6 да +60
Гарызантальны нахіл: 360
Далёкасьць стральбы, км: СТКР: да 5,5 км

гармата 2А70 (100 мм): да 6,5 км гармата 2А72: да 4,0 км

Прыцэл: камбінаваны дзённы / пасіўны начны, з лазерным далямерам
Кулямёт: 3 × 7,62-мм ПКТ
Іншае ўзбраеньне: СТКР 9М117
Тэхнічныя характэрыстыкі:
Магутнасьць рухавіка, к.с.: 450
Хуткасьць па шашы, км/г: 70
Хуткасьць па перасечанай мясцовасьці, км/г: 10
Запас ходу, км: 600
Тып падвескі: тарсійная
Удзельны ціск на грунт, кг/см²: 26,7
Выявы ў Вікісховішчы

БМП-3савецкая і расейская баявая браніраваная гусенічная машына, прызначаная для транспартаваньня асабовага складу да пярэдняга краю, павышэньня яго мабільнасьці, узброенасьці і абароненасьці на полі бою ва ўмовах прымяненьня ядзернай зброі і сумесных дзеяньняў з танкамі ў баі.

Распрацавана курганскім Спэцыяльным канструктарскім бюро машынабудаваньня[1], вырабляецца на АТ «Курганмашзавод»[2].

Гісторыя стварэньня і вытворчасьці

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Распрацоўка БМП-3 («Аб’ект 688М») была пачата ў 1977 годзе. У 1983—1986 гадах былі праведзеныя выпрабаваньні, і ў 1987 годзе яна была прынятая на ўзбраеньне Савецкай арміі[3]. У ходзе дзяржаўных выпрабаваньняў у раёне мыса Опук два прататыпы БМП-3 павінны былі на плаву на дыстанцыі да 1500 м весьці агонь па прыбярэжных мэтах з 30-мм аўтаматычнай гарматы. Мэтай выступаў танк Т-55, у выніку прыцэл і прыборы назіраньня танка былі выведзеныя з строю, 100-мм гармата была прабіта ў 4 месцах, а на верхняй лабавой дэталі зьявіліся заломы з расколінамі[4]. Шырокай публіцы ўпершыню была прадэманстраваная на парадзе 9 траўня 1990 году[5][6].

У канструкцыю БМП-3 было ўкаранёна 111 вынаходзтваў спэцыялістаў Спэцыяльнага канструктарскага бюро машынабудаваньня.

БМП-3 выйграла тэндэр і паступіла на ўзбраеньне арміі ААЭ у колькасьці больш за 600 машын[7]. Гэтыя машыны былі абсталяваны цеплавізарным прыцэлам францускай вытворчасьці — такі ж прыцэл выкарыстоўваецца на асноўным баявым танку арміі ААЭ — «Леклерк-Тропік». Бронемашына таксама закуплялася шэрагам іншых краінаў. Машына паказала пасьля прабегу найвышэйшыя паказчыкі на стрэльбах, шлях у 2000 км БМП-3 прайшла ў адрозьненьне ад брытанскіх і амэрыканскіх машын.

У 1997 годзе КНР набыла ліцэнзію на вытворчасьць баявога аддзяленьня БМП-3, якім пасьля былі ўзброены кітайскія баявыя машыны пяхоты ZBD-04.

Бранявы корпус і вежа

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

БМП-3 мае алюмініавы бранявы корпус і алюмінавую вежу. Алюмінавая браня абараняе ад куль стралковай зброі і аскепкаў. Паводле Маскоўскага машынабудаўнічага заводу «Знамя», лабавая браня вытрымлівае трапленьні 30-мм снарадаў з дыстанцыі 200 м[8].

Па выніках контртэрарыстычнай апэрацыі ў Сырыі расейскія ваенныя палічылі браню БМП-3 недастатковай і запатрабавалі яе ўзмацніць. У выніку прынятае рашэньне абсталяваць машыны дадатковымі сталёвымі бранявымі экранамі і мэталічнай рашоткай для абароны ад стрэлаў з РПГ. У 2019 годзе рыхтаваўся да падпісаньня кантракт на пастаўку камплектаў дадатковай брані. The National Interest высьветліў, што першая партыя мадэрнізаваных БМП-3М, якая паступіла ў войскі ў 2019 годзе, была пазбаўлена дадатковага бранаваньня і сыстэмаў актыўнай абароны, зрэшты Курганмашзавод паведамляе, што камплекты дадатковага браніраваньня можна ставіць і на страявыя машыны, якія ўжо знаходзяцца ў войсках. Восеньню 2023 году абʼяўлена аб рэзкім паскарэньні выпуску камплектаў дадатковай абароны, якія ўключаюць бронеэкраны і мэталічныя рашоткі, вытворчасьць якіх адносна 2022 году павялічылася ў 30 разоў. Сьцьвярджаецца, што яны мантуюцца на ўсё новыя БМП-3.

Пры ўсталяваных модулях накладной броні з улікам модуляў і дынамічнай абароны маса ўзрастае да 22,7 тонны, што не адбіваецца на надзейнасьці хадавой часткі, але памяншае яе рэсурс. Пры дэсантаваньні частковай абаронай служыць адчыняная ў вэртыкальнае становішча дах над праходам у задняй частцы рухавіка. Паліўныя бакі ў пярэдняй частцы служаць дадатковай абаронай[8].

Узбраеньне і прыборы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

На БМП-3 устаноўлена наступнае ўзбраеньне:

  • 100-мм гармата/пускавая ўстаноўка 2А70 вагой 400 кг і тэхнічнай хуткастрэльнасьцю 10 стрэлаў у хвіліну, боекамплект 40 стрэлаў (22 у аўтамаце зараджаньня ). СТКР 9К116-3, БК — 8 СТКР (3 у мэханізьме зараджаньня).
  • Аўтаматычная 30-мм спараная гармата 2А72, хуткастрэльнасьць 330 стрэлаў у хвіліну, боекамплект — 300 ОФЗ і 200 БТ стрэлаў. Для дасягненьня прымальнай кучнасьці пры аўтаматыцы, заснаванай на аддачы з доўгім ходам ствала, ужытая рухомая муфта, якая злучае ствалы 2А70 і 2А72.
  • Кулямёты ПКТ 7,62х54 : 2 курсавых у корпусе, кіруюцца байцамі па баках ад мэханіка-кіроўцы (або пры іх сьпяшаньні — дыстанцыйна і сынхронна мэханікам-кіроўцам) і 1 спараны з гарматамі ў вежы. Пачатковая хуткасьць кулі 855 м/с, боекамплект — 2000 патронаў да кожнага.
  • Стабілізатар — 2Э52-2.

Магчымая стральба на плаву. Эфэктыўная далёкасьць стральбы 4 км для 100-мм гарматы, да 3,5—6,0 км — для ПТУР, 2 км — для 30-мм гарматы. Максымальная далёкасьць стральбы снарадам 3УОФ19 і 3УОФ19-1 — 6,5 км .

Куты навядзеньня 2А70 і 2А72 складаюць па ўзвышэньні −6 °/+60 °, па азімуце 360 °. Стрэляныя гільзы ад гарматы аўтаматычна выкідваюцца. Сыстэма кіраваньня агнём (СКА) мае аўтаматычны і ручны рэжымы і ўводзіць вялікую колькасьць патрэбных для дакладнай стральбы правак, магчымая стральба па нізкалётных і завіслых верталётах з ужываньнем СКА.

Дызэльны рухавік УТД-29 мае малую вышыню; для выхаду дэсанта, які разьмяшчаецца ў сярэдняй частцы корпуса, выкарыстоўваецца спэцыяльны праход над рухавіком. БМП-3 плавае з хуткасьцю 10 км/ч, устаноўлены вадамёты ўнутры корпуса. Машына здольная пераадольваць сьценку вышынёй 0,7 м, уздым 30 ° і нахіл 25 °. Нацяжэньне гусеніц кіруецца зь месца мэханіка-кіроўцы.

Транспартабельнасьць: чыгуначным, аўтамабільным, паветраным і марскім транспартам.

Плаваць можа зь мінімальнай падрыхтоўкай, ёсьць функцыя задняга ходу для плаваньня, ёсьць помпа для адпампоўкі вады. Усе 6 апорных каткоў з кожнага борта — з гідраамартызатарамі[9].

Служба і баявое прымяненьне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • Ужываліся расейскімі ўзброенымі сіламі падчас Першай расейска-чачэнскай вайны. 2 студзеня 1995 году пры мінамётным абстрэле ў Грозным адбыўся выбух склада боепрыпасаў, які амаль цалкам зьнішчыў калёну мотастралковага батальёна 74-й асобнай мотастралковай брыгады на БМП-3, якая стаяла паблізу. З-за недахопу танкаў машыны выкарыстоўваліся замест танкаў у групоўцы Рохліна.
  • Выкарыстоўваліся ААЭ пры ўмяшаньні ва ўзброены канфлікт у Емэне[10], у тым ліку, верагодна, перадаваліся войскам Паўднёвага Емэна[11]. Зафіксавана адна страта БМП-3: адна з машын, якія належаць ААЭ, падарвалася на супрацьтанкавай міне, усталяванай хусітамі[12].
  • Ужываліся падчас уварваньня Расеi ва Ўкраіну. Па стане на 17 красавіка 2024 году, мінімум 430 расейскіх БМП-3 былі зьнішчаны, пашкоджаны, кінуты або захоплены ўкраінскім бокам, зь іх каля 60 выкарыстоўваюцца УСУ[13][14].