БМП-2

БМП-2
	;
Тып танка:	баявая машына пяхоты
Гісторыя:
Час эксплюатацыі:	зь 1980
Выкарыстаньне:	СССР Расея Азэрбайджан Украіна Туркмэністан Індыя Беларусь Казахстан Іран Альжыр Віетнам Узбэкістан Ангола Чэхія Армэнія
Гісторыя вытворчасьці:
Канструктар:	Спэцыяльнае канструктарскае бюро машынабудаваньня(г.Курган)
Гады вытворчасьці:	1980-2008
Усяго выраблена:	11130
Памеры:
Маса, т:	14,7
Шырыня, м:	3150
Вышыня, м:	2450
База, м:	3600
Каляя, м:	2550
Клірэнс, м:	420
Браня:
Тып брані:	сталёвая катаная гамагенная
Лоб корпусу, мм:	23
Борт корпусу, мм:	9
Узбраеньне:
Марка гарматы і калібр:	30-мм 2А42
Тып гарматы:	наразная малакаліберная аўтаматычная гармата
Боекамплект гарматы:	500
Вэртыкальны нахіл:	−5…+74°
Гарызантальны нахіл:	360°
Далёкасьць стральбы, км:	да 4
Кулямёт:	1 × 7,62-мм ПКТ
Іншае ўзбраеньне:	СТКР 9К111 или 9К113
Тэхнічныя характэрыстыкі:
Магутнасьць рухавіка, к.с.:	300
Хуткасьць па шашы, км/г:	65
Хуткасьць па перасечанай мясцовасьці, км/г:	40-50
Запас ходу, км:	550-600
Удзельны ціск на грунт, кг/см²:	20,3—21,74
Выявы ў Вікісховішчы

БМП-2 (індэкс ДБТУ - Аб'ект 675 ) - савецкая і расейская гусенічная баявая машына пяхоты, прызначаная для транспарціроўкі асабовага складу да пярэдняга краю, павышэньня яго мабільнасьці, узброенасьці й абароненасьці на поле бою ва ўмовах прымяненьня ядзернай зброі й сумесных дзеяньняў з танкамі .

Асноўнае адрозьненьне ад БМП-1 складаецца ў буйнейшай вежы й абсталяваньні іншым комплексам узбраеньня. Вежа ўмяшчае двух чалавек: камандзіра аддзяленьня і наводчыка-апэратара . Асноўнае ўзбраеньне - аўтаматычная 30-мм гармата 2А42, якая вырабляецца на Тульскім машынабудаўнічым заводзе . БМП-2 прынята на ўзбраеньне Савецкай Арміі 15 кастрычніка 1980 году. Упершыню баявую машыну пяхоты прадэманстравалі шырокай публіцы ў Маскве на парадзе на Чырвонай плошчы 7 лістапада 1982 году.

Апісаньне канструкцыі

Экіпаж машыны складаецца з трох чалавек - мэханіка-вадзіцеля, апэратара-наводчыка і камандзіра. Таксама ў баявой машыне перавозіцца дэсант з 7 чалавек, якія могуць весьці агонь праз спэцыяльныя амбразуры з асабістай зброі ^[1] .

Бранявы корпус й вежа

Корпус і вежа БМП-2 звараны з катаных сталёвых бранявых лістоў ад ЭШП і ТМА таўшчынёй ад 5 до 19 мм . Лоб вежы таўшчынёй 23 мм . Прымяненьне новай сталі дазволіла зьнізіць масу корпуса на 10% адносна масы корпуса са сталі, якая выкарыстоўваецца ў БМП-1 .

У левай перадпакоі часткі машыны разьмяшчаецца аддзяленьне кіраваньня, у якім знаходзіцца месца мэханіка-кіроўцы з органамі кіравання рухам машыны, прыборамі назірання і сродкам сувязі. За механікам-кіроўцам знаходзіцца месца старэйшага стрэлка, абсталяванае амбразурай для стральбы з асабістай зброі, а таксама прыборамі назіраньня й сродкамі сувязі ^[1] . Маторна-трансьмісійнае аддзяленьне (МТА) разьмяшчаецца ў правай перадпакоі часткі машыны, па даўжыні машыны сумешчана з аддзяленьнем кіраваньня, адлучана ад яго цеплагукаізаляцыйнай перагародкай. Для доступу да агрэгатаў МТА ў перагародцы маюцца люкі ^[1] .

У сярэдняй частцы машыны знаходзіцца баявое аддзяленьне, якое займае вежу й падвежавую прастору корпуса. У баявым аддзяленьні разьмешчаны працоўныя месцы апэратара-наводчыка і камандзіра, а таксама асноўнае і дапаможнае ўзбраеньне. У падвежавай прасторы знаходзіцца круцельная падлога, у якой змантаваныя скрынкі з патронамі для кулямёта, а таксама сыстэма істужачнага харчаваньня гарматы 2А42 бранябойна-трасіравальнымі (БТ) і аскепкава-фугасна-запальнымі (ОФЗ) стрэламі. У правым борце корпуса знаходзяцца тры кладкі са стрэламі СТКР, яшчэ адна знаходзіцца ў падвежавай прасторы ^[1] .

У дэсантным аддзяленьні, якое знаходзіцца ў кармавой частцы машыны, знаходзяцца 6 месцаў для стралкоў. Кожнае мае амбразуру для стральбы з асабістай зброі. У карме маюцца дзьве дзьверы для вынахаду дэсанта. У левых дзьвярах маецца амбразура для стральбы з аўтамата. Таксама для сьпяшваньня дэсанта пры руху на плаву ці аварыйнай эвакуацыі над сядзеньнямі ў даху корпуса маюцца два люка. Дэсантнае аддзяленьне падзяляе сярэдні паліўны бак і кантэйнер электраабсталяваньня, у якім знаходзяцца акумулятары, ацяпляльнік і іншыя электраагрэгаты ^[1] .

Корпус БМП, як і корпус БТР, адрозьніваецца прысадзістасьцю, што робіць іх больш утоенымі, чым іншая тэхніка, асабліва калі параўноўваць з тэхнікай войскаў НАТА . Малая вышыня дазваляе лёгка хаваць тэхніку ў кукурузным полі, у драбналесьсе, нават маскаваць на адкрытай мясцовасьці значна прасьцей. Для гэтага тэхніка разьмяшчаецца ў натуральных паглыбленьнях (яры, поймы, калдобіны) або за ўзвышшамі (сопкі, будынкі, насыпы), з накідваньнем або нанясеньнем маскуючых матэрыялаў.

Вежа ў БМП і ў БТР мае конусападобную невялікую форму, што спрыяе ўтоенасьці ў абароне пазыцыяў. Разьмясьціўшыся за брустверам (ашаленым дошкамі або бярвеньнем), вежа становіцца ледзь прыкметная на фоне прыроднага ляндшафту. У гэтым выпадку машыны выконваюць ролю кулямётнага разьліку.

Кармавыя дзьверы адчыняюцца такім чынам, што даюць хоць і малаважную, але абарону па баках пры сьпяшаньні дэсанта з машыны. Гэта дазваляе воінам зь сядзячага становішча ўстаць, укінуць зброю і агледзецца перад тым, як прыняць рашэньне, у якім напрамку рухацца. Пры асоба складаных ці небясьпечных сытуацыях можна рухацца дваім пешым за павольна якая ідзе машынай, пад прычыненьнем дзьвярэй да больш-менш бясьпечнай пазыцыі.

Узбраеньне

Асноўным адрозьненьнем БМП-2 ад БМП-1 зьяўляецца новы комплекс узбраеньня. У часы стварэньня БМП-1 адзіным магчымым для ўстаноўкі СТРК быў комплекс 9К11 "Малютка", у якога далёкасьць паразы цэляў складала ад 500 да 3000 мэтраў. Каб паражаць цэлі бліжэй чым 500 мэтраў, у комплекс узбраеньня ўключылі 73-мм гладкаствольную прыладу. У 1970-х гадах зьявіліся больш дасканалыя супрацьтанкавыя комплексы 9К111 "Фагот" і 9К111-1 "Конкурс", якія ня мелі "мёртвай зоны" і маглі паражаць мэты і на блізкіх дыстанцыях. Адпаведна неабходнасьць у гладкаствольнай прыладзе адпала. Замест яго вырашылі ўсталяваць аўтаматычную гармату.

Узбраеньне БМП-2 складаецца зь 30-мм аўтаматычнай гарматы 2А42 з боекамплектам у 500 стрэлаў БТ і ОФЗ/ОТ, у 2х стужках 160 і 340 патронаў адпаведна. Агонь можа весьці як наводчык-апэратар, так і камандзір, для гэтага ёсьць перамыкач вядзення агню. Пераключальнік стужак для гарматы. Таксама магчыма выбіраць тэмп стральбы (малы 300 стрэлаў у хвіліну, вялікі 550 стрэлаў у хвіліну). Маецца перамыкач рэжыму адсечкі: адзіночнымі, чарга 8 стрэлаў, неабмежаваная даўжыня чаргі. У камандзіра прыцэл для вядзеньня агню па паветраных цэлях. 2А42 мае тры пірапатрона для імгненнай перазарадкі ў выпадку асечкі, бо ўручную перасмыкнуць затвор доўга і патрабуе фізычных намаганьняў для працы рычагом перазарадкі. З гарматай спараны 7,62 кулямёт ПКТ, які мае ў боекамплекце 2000 патронаў абсталяваных у адну стужку. Акрамя таго, для барацьбы з танкамі БМП-2М мае СТКР 9К111 «Фагот» або 9К111-1 «Конкурс» з 4 стрэламі да яго ^[1] .

Стабілізатар узбраеньня 2Э36-1 зручны й эфэктыўны, працуючы ў гарызантальнай і вэртыкальнай плоскасцях і, што самае галоўнае, навядзеньне й стральба магчымая на ходу. Сам стабілізатар заснаваны на прынцыпе працы гіраскопа. У БМП-2 з устаноўленым узбраеньнем пасьля 1986 году выпуску, у стабілізатар унесены некаторыя зьмяненьні, якія паляпшаюць яго характарыстыкі.