Атэніё Абэль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Атэніё Абэль
па-нямецку: Othenio Abel
Othenio Abel.jpg
Нарадзіўся 20 чэрвеня 1875(1875-06-20)[1][2][3]
Вена
Памёр 4 ліпеня 1946(1946-07-04)[4][2][3] (71 год)
Мондзэе
Навуковая сфэра палеанталёгія
Месца працы Венскі ўнівэрсытэт, Гётынгенскі ўнівэрсытэт
Альма-матэр Венскі ўнівэрсытэт
Узнагароды і прэміі

Атэніё Абэль (па-нямецку: Othenio Abel; 20 чэрвеня 1875, Вена — 4 ліпеня 1946, Мондзэе) — аўстрыйскі палеантоляг.

Аўтарам шматлікіх прац па палеабіялёгіі асобных груп жывёл, па мэтадах палеабіялягічных дасьледаваньняў. У асобных пытаньнях эвалюцыі арганічнага сьвету стаяў на віталістычных пазыцыях. Замежны чалец-карэспандэнт Акадэміі навук СССР з 15 студзеня 1927 годзе ў аддзяленьні фізыка-матэматычных навук.

У 1911 годзе Геалягічнае таварыства Лёндану прысудзіла навукоўцу ганаровую ўзнагароду — Мэдаль Бігсбі.

Навуковыя працы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Grundzüge der Paläobiologie der Wirbeltiere, Stuttg., 1912
  • Lebensbilder aus der Tierwelt der Vorzeit, Jena, 1922
  • Geschichte und Methode der Rekonstruktion vorzeitlicher Wirbeltiere, Jena, 1925
  • Vorzeitliche Lebensspuren, Jena, 1935.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Атэніё Абэльсховішча мультымэдыйных матэрыялаў