Амір Хасроў

Амір Хасроў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся	1253 Patiyali[d], Дэлійскі султанат[d]
Памёр	27 верасьня 1325 Дэлі, Дэлійскі султанат[d]
Пахаваны	Tomb of Amir Khusro[d]
Бацькі	Amir Saif ud-Din Mahmud[d] Bibi Daulatnaz[d]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці	паэт, філёзаф, пісьменьнік, музыка
Жанр	газель[d]
Мова	арабская мова, турэцкая мова, гіндзі, пэрсыдзкая мова і урду
Амір Хасроў у Вікісховішчы

Абуль Гасан Ямін уд-Дын Хусроў (па-пэрсыдзку: ابوالحسن یمین‌الدین خسرو‎‎‎ ці гіндзі: अबुल हसन यमीनुददीन ख़ुसरो), больш вядомы як Амір Хасроў (1253 — кастрычнік 1325) — індыйска-пэрсыдзкі суфійскі сьпявак, музыка, прыдворны паэт і навуковец, які жыў у часы Дэлійскага султанату.

Уважаецца за знакавую постаць у культурнай гісторыі Індыйскага субкантынэнту. Хасроў быў містыкам і духоўным вучнем Нізамудына Аўліі з Дэлі. Ён пісаў паэзію найперш па-пэрсыдзку, але таксама на гіндустані і панджабі. Вершаваны слоўнік «Халік-Бары», які ўтрымлівае арабскія, пэрсыдзкія і гіндустанскія тэрміны, часта прыпісваецца ягонаму аўтарству. Часам Хусрова называюць «голасам Індыі».

Хасроў таксама лічыцца «бацькам кавалі», то бок суфійскага пабожнага сьпеву, які ўзяў свой пачатак на Індыйскім субкантынэнце. Таксама, як мяркуецца, творца пашырыў у Індыі песенны стыль газель, які і дасюль пашыраны ў Індыі і Пакістане. Хасроў быў майстрам многіх стыляў пэрсыдзкай паэзіі, якія разьвіваліся ў сярэднявечнай Пэрсіі. Паэт складаў вершы ў шматлікіх паэтычных формах, у тым ліку газелях, маснаві, кітах, рубаі ды іншых. Ягоны ўнёсак у разьвіцьцё газаля ўважаецца за вельмі значны.

Вонкавыя спасылкі

• Хасроў на Праекце Гутэнбэрг.