Перайсьці да зьместу

Аліта (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Alitta
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Alo + суфікс з элемэнтам -т- (-t-)
Іншыя формы
Варыянт(ы) Алета, Алата, Алут
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Аліта»

Аліта (Алета, Алата) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Аліта або Алата (Alitta, Alathe[1][2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова ал- (імёны ліцьвінаў Алігут, Альмін, Аламунт; германскія імёны Algut, Almin, Alamunt) паходзіць ад гоцкага alls 'увесь, кожны'[4].

Адпаведнасьць імя Аліта германскаму імю Alitus (Allido, Aledus) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў[5].

У Прусіі бытавала імя Allete (1405 год)[6].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Olita… Olitha (14 жніўня 1503 году)[7]; Петр Алутович (1537 год)[8]; Олитта (1553 год)[9]; Xiedza Alipiego Ałutowicza (1796 год)[10]; Agata Alitowicz (1810 год)[11]; Michał Aletewicz (1819 год)[12]; Anna Alitowicz… Jan Alitowicz… Stefania Alitowicz (1926 год)[13].

У апісаньні Берасьцейскага староства 1566 году ўпамінаецца селянін Олитка[14].

Алеты (Олеты) — літоўскі шляхецкі род[15].

На гістарычнай Троччыне існуе места Аліта, на 1906 год існавалі вёска і маёнтак Алатавічы ў Себескім павеце Віцебскай губэрні[16].

  1. Reichert H. Lexikon der altgermanischen Namen. I. — Wien, 1987. S. 31.
  2. Khallieva Boiché O. Imja et Name, Aux sources de l’anthropnymie germanique, anglo-saxonne et slave. — Presses de l’université Paris-Sorbonne, 2015. P. 342.
  3. Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 20.
  4. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 52.
  5. Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 104.
  6. Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 12.
  7. Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 3: 1501—1507. — Kraków, 1948. S. 669.
  8. Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 56.
  9. Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 165.
  10. Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 177.
  11. Troki, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  12. Jeziory, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  13. Alitowicz, Fundacja Ośrodka KARTA
  14. Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 434.
  15. Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на А, Згуртаваньне беларускай шляхты
  16. Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 381.