Агюст Барб’е
| Агюст Барб’е | |
 | |
| Асабістыя зьвесткі | |
|---|---|
| Нарадзіўся | 29 красавіка 1805[1][2][3][…] |
| Памёр | 13 лютага 1882[1][2][3][…] (76 гадоў) |
| Пахаваны | |
| Літаратурная дзейнасьць | |
| Род дзейнасьці | паэт, перакладнік, драматург, пісьменьнік, лібрэтыст |
| Мова | француская мова[6] |
| Узнагароды |  |
| Подпіс | 
|
Анры́-Агю́ст Барб’е́ (па-француску: Henri-Auguste Barbier; 29 красавіка 1805, Парыж — 13 лютага 1882, Ніцца) — францускі паэт, драматург, які належаў да рамантычнай школы.
Жыцьцяпіс
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Нарадзіўся 29 красавіка 1805 году ў Парыжы. Вучыўся ў ліцэі Генрыха IV і некаторы час вывучаў права, аднак так і ня стаў юрыстам, адразу пасьля вучобы заняўшыся літаратурнай дзейнасьцю. Разам з Альфонсам Руае дэбютаваў у 1830 годзе раманам «Дрэнныя хлопцы» («Les Mauvais garçons»). Валодаючы дастатковымі матэрыяльнымі сродкамі, жыў у Парыжы цалкам незалежна, не займаючы ніякай пасады, дзяржаўнай ці грамадзкай.
Пасьля Ліпеньскай рэвалюцыі ў «Revue de Paris» сталі зьяўляцца вершы Барбʼе, якія хутка прынесьлі яму вядомасьць. Вершы на тэму рэвалюцыі, напісаныя па ўзоры ямбаў Андрэ Шэнье, былі сабраны Барбʼе ў дэбютную складанку «Ямбы» («Iambes», 1831), якая карысталася велізарным посьпехам ня толькі ў рэвалюцыйна настроеных колах францускай інтэлігенцыі, але і за межамі Францыі, у прыватнасьці ў Расейскай імпэрыі. Складанкі вершаў «Сільвы» («Silves», 1864), «Сатыры» («Satires», 1868), «Гераічныя рыфмы» («Rimes héroiques»), а таксама драматычныя этуды, проза, пераклады з Шэксьпіра, Колрыджа і іншых (складанка «Chez les poètes») не дадалі нічога да славы, якую Барбʼе заваяваў сваімі першымі вершамі. Сааўтар лібрэта опэры Г. Бэрліёза «Бэнвэнута Чэліні» (1838). З 1869 году — сябра Францускай акадэміі.
Памёр у Ніццы 13 лютага 1882 году.
Бібліяграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Ямбы и Поэмы / Ред., вступ. статья и примеч. М. П. Алексеева. — Одесса, 1922. (рас.)
- Избранные стихотворения. Перевод с французского / Редакция переводов и предисловие Е. Г. Эткинда. — М.: Художественная литература, 1953. (рас.)
- Беранже П.-Ж., Барбье О., Дюпон П. Песни. Стихотворения. Перевод с французского / Сост., вступ. статья и примеч. С. Брахман. — М.: Художественная литература, 1976. (рас.)
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 Краткая литературная энциклопедия (рас.) — Москва: Советская энциклопедия, 1962.
- 1 2 3 4 Barbier, Henri Auguste (анг.) // Encyclopædia Britannica: a dictionary of arts, sciences, literature and general information / H. Chisholm — 11 — New York, Cambridge, England: University Press, 1911. — Vol. 3. — P. 387.
- 1 2 Нацыянальная служба Чэскай рэспублікі
- 1 2 Барбье Огюст // Большая советская энциклопедия (рас.): [в 30 т.] — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
- 1 2 Барбье, Анри-Огюст (рас.) // Энциклопедический словарь / под ред. И. Е. Андреевский — СПб: Брокгауз — Ефрон, 1891. — Т. III. — С. 50—51.
- ↑ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (фр.): плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Барбье, Анри-Огюст // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб.: 1890—1907.