Ўудзі Ален

Ўудзі Ален
Woody Allen
Імя пры нараджэньні	Allen Stewart Königsberg
Дата нараджэньня	30 лістапада 1935(1935-11-30) (90 гадоў)
Месца нараджэньня	Бронкс[d], Нью-Ёрк, ЗША
Месца вучобы	Тыская школа мастацтваў[d] Мідўудзкая старэйшая школа[d] Нью-Ёрскі ўнівэрсытэт
Занятак	кінарэжысэр, комік, кінаактор, сцэнарыст, кінапрадусар, кларнетыст, драматург, сьпявак, характарны актор, журналіст, пісьменьнік, кампазытар, рэжысэр, актор, прадусар, кінакампазытар, кінасцэнарыст
Месца працы	Новая школа[d]
Гады дзейнасьці	1950 — цяпер
Сябра ў	Амэрыканская акадэмія мастацтваў і навук[d], Гільдыя сцэнарыстаў Амэрыкі, Усход[d] і Акадэмія прыгожых мастацтваў[d]
Бацька	Martin[d]
Маці	Нэці Кёнігсбэрг[d]
Дзеці	Ронан Фэраў[d], Мозэс Фэраў[d], Дылан Фараў[d], Манзі Тыё Ален[d] і Бэшэ Думэн Ален[d]
Узнагароды	Прэмія Гільдыі сцэнарыстаў Амэрыкі[d] прэмія «Даностыя»[d] (2004) прэмія Гільдыі рэжысэраў Амэрыкі[d] Прэмія прынцэсы Астурыйскай за дасягненьні ў мастацтве[d] (2002) прэмія О. Генры[d] (1978) сябра Амэрыканскай акадэміі мастацтваў і навук[d] honorary doctorate of Pompeu Fabra University[d] (2007) прэмія BAFTA за найлепшую рэжысуру[d] (16 сакавіка 1978) прэмія BAFTA за найлепшы арыгінальны сцэнар[d] (1978) прэмія BAFTA за найлепшы арыгінальны сцэнар[d] (1980) прэмія BAFTA за найлепшы арыгінальны сцэнар[d] (1985) прэмія BAFTA за найлепшы фільм[d] (1986) прэмія BAFTA за найлепшы арыгінальны сцэнар[d] (1986) прэмія BAFTA за найлепшую рэжысуру[d] (22 сакавіка 1987) прэмія BAFTA за найлепшы арыгінальны сцэнар[d] (22 сакавіка 1987) прэмія BAFTA за найлепшы арыгінальны сцэнар[d] (1993) прэмія BAFTA Fellowship[d] (1997) Срэбны мядзьведзь[d] (1975) FIPRESCI Prize of the Festival de Cannes[d] (1985) Залаты леў за кар’еру[d] (1995) Бодыль (прэмія)[d] (1978) Бодыль (прэмія)[d] (1980) Бодыль (прэмія)[d] (1984) Бодыль (прэмія)[d] (1986) Бодыль (прэмія)[d] (1987) Butaca Awards[d] (1996) Butaca Awards[d] (1997) Сэзар (1980) Сэзар (1986) прэмія «Давід дзі Данатэльлё» найлепшаму замежнаму актору[d] (1984) David di Donatello for best foreign screenplay[d] (1985) David di Donatello for best foreign screenplay[d] (1987) David di Donatello for best foreign screenplay[d] (1990) David di Donatello for Best European Film[d] (2006) Прэмія «Гоя» за найлепшы еўрапейскі фільм[d] (2006) Q6351683? (1974) Q6351674? (1986) Independent Spirit Award for Best Screenplay[d] (2009) прэмія Сан-Жордзі[d] (1979) прэмія Сан-Жордзі[d] (2006) Q20970213? (2009) Прэмія Нацыянальнай рады кінакрытыкаў ЗША за найлепшы фільм[d] прэмія «Г’юга» за найлепшую драматычную пастанову[d] (1974) The President's Memorial Award[d] (28 траўня 1986)
Сайт	woodyallen.com (анг.)
Подпіс
Ўудзі Ален у Вікісховішчы

Ўу́дзі А́лен (па-ангельску: Woody Allen; сапраўднае імя — А́лен Ст’ю́арт Кёнігсбэрг, па-ангельску: Allen Stewart Königsberg; нар. 30 лістапада 1935 году, Нью-Ёрк) — амэрыканскі кінарэжысэр, сцэнарыст, актор, музыка, прадусар ды драматург.

Біяграфія

Сваю творчую кар’еру Ален пачынаў з складаньня гэгаў у духу братоў Маркс. Некаторы час ён задавольваўся роляй літаратурнага «негра», які піша жарты для папулярных комікаў — Боба Гоўпа і Бадзі Гэкета. У 1957 годзе Алена «падвысілі» да рэдактара тэлешоў, дзе ён адначасова складаў тэксты і выступаў як актор. Тады і зьявіўся псэўданім Ўудзі Ален.

У 1966 годзе Ўудзі выпусьціў сваю першую карціну — «Што здарылася, Тыгровая Лілея?» Наступнай стала пародыя на фільмы аб рабаўніках банкаў «Хапай грошы і бяжы». 1970-я сталі для Алена «дзесяцігодзьдзем пародыяў». Так і зьявіўся жанр «інтэлектуальная камэдыя». З самога пачатку свае рэжысэрскае дзейнасьці Ален аддаваў перавагу здымаць у галоўнай ролі самога сябе — і стварыў сабе ў кіно лёгка вядомы імідж акулярыстага габрэя, нэўратычнага нью-ёркца і інтэлігента, які вечна рэфлексуе зь яўнай патрэбай у псыхааналітыцы.

У 1977 годзе за карціну «Эні Гол», дзе ўпершыню паспрабаваў не спарадыраваць, а проста іранічна зірнуць на ўласнае жыцьцё, Ўудзі Ален атрымаў адразу тры «Оскары» — за найлепшую мужчынскую ролю, якую сам жа і згуляў, за найлепшую жаночую ролю (Даян Кітан) і найлепшы сцэнар. З тых часоў ён неаднаразова намінаваўся на галоўную ўзнагароду Амэрыкі.

Ален добра вядомы і як пісьменьнік. Ён рэгулярна публікаваў у «New Yorker» зьедлівыя і дасьціпныя фэльетоны і нават выпусьціў некалькі кніг. Аўтар п’есаў «Ня піце ваду» (1966), «Плавальная лямпачка» (1981) і іншых, складанак апавяданьняў «Зводзячы лікі» (1966), «Бязь пер’я» (1975). Яго фільмы трывала зьвязаныя зь яго асабістым жыцьцём: кожная яго новая пасія аб’яўлялася музай і станавілася галоўнай акторкай наступнага, а то і нават некалькіх фільмаў. Жанаты жа ён быў усяго тройчы, прычым яго другая жонка Луіза Ласэ нават падала на яго ў суд пасьля разводу, а трэцяя — Сун-І Прэвін — некаторы час лічылася яго прыёмнай дачкой.

Фільмаграфія

• Што здарылася, Тыгровая Лілея? (1966)
• Хапай грошы і бяжы (1969)
• Бананы (1971, камэдыя)
• Эні Гол (1977)
• Вікі Крыстына Барсэлёна (2008)
• Поўнач у Парыжы (2011)