Ітраканазол
 | |
| Клінічныя зьвесткі | |
|---|---|
| Гандлёвыя найменьні | Спаранокс, Спараз, Арунгал і інш. |
| Фармакакінэтычныя зьвесткі | |
| Біядаступнасьць | ~55%, максымальная пры прыёме зь ежай |
| Пратэіназьвязаны | 99,8% |
| Мэтабалізм | шырокі ў печані (CYP3A4) |
| Мэтабаліт | гідрокіс-ітраканазол, кета-ітраканазол, N-дэзалькіл-ітраканазол |
| Пэрыяд паўвывядзеньня | 21 гадзіна |
| Выдзяленьне | ныркі (35%), кал (54%) |
| Ідэнтыфікатары | |
| (±)-1-[(RS)-сэк-бутыл]-4-[п-[4-[п-[[(2R,4S)-рэл-2-(2,4-дыхлёрафэніл)-2-(1H-1,2,4-трыязол-1-ілмэтыл)-1,3-дыяксалян-4-лі]мэтоксі]фэніл]-1-піпэразыніл]фэніл]-Δ2-1,2,4-трыязалін-5-адзін
| |
| Хіральнасьць | рацэмічная сумесь |
| Тэмпэратура плаўленьня | 165 °C |
| Распушчальнасьць у вадзе | 7,8 ± 0,4 × 10−6 моль/л (pH 1,6) |
| [[commons:Category:Itraconazole|]] у Вікісховішчы | |
Ітраканазо́л — процігрыбковы сродак для лекаваньня грыбковых інфэкцыяў: аспэргілёзу, блястамікозу, какцыдыёмікозу, гістаплязмозу ды паракакцыдыёмікозу. Можна прымаць як праз рот, так і ў вену. Спыняе рост грыбкоў, дзеючы на вузавую мэмбрану ці на мэтабалізм.
Староньнія эфэкты- млоснасьць, дыярэя, боль у жываце, сыпка, галаўны боль. Можа выклікаць цяжкія эфэкты, як праблемы зь пячонкай, сэрцавая няздатнасьць, сындром Стывэнса — Джонсана і алергічныя рэакцыі накшталт анафіляксіі. Бясьпека ўжываньня падчас цяжарнасьці і груднога выкормліваньня не дасьледаваная. It is in the triazole family of medications.
Запатэнтаваны ў 1978 року, унесены ў сьпіс асноўных лекаў Сусьветнай арганізацыі здароўя.