Ітапэтынінга
| Ітапэтынінга | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| Краіна | Бразылія | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Штат | Сан-Паўлу | ||||
| Дата заснаваньня | 1770 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча |
| ||||
| Вышыня НУМ | 670 м | ||||
| Каардынаты | 23°35′30″ пд. ш. 48°03′11″ з. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | |||||
| Этнахаронімы | itapetingano і itapetingano | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 15 | ||||
| Паштовы індэкс | 18220-000 | ||||
| Сайт | itapetininga.sp.gov.br | ||||
| Ітапэтынінга на мапе Бразыліі   Ітапэтынінга | |||||
Ітапэтыні́нга (па-партугальску: Itapetininga) — горад у Бразыліі, які месьціцца ў штаце Сан-Паўлу. Паводле зьвестак на 2020 год насельніцтва гораду складала каля 165 тысячы чалавек[3]. Назва места паходзіць з тупі-гуаранскай мовы і мае значэньне «сухі камень».
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вёска Ітапэтынінга была афіцыйна закладзеная 5 лістапада 1770 году, калі адбылася ўрачыстая імша ў новай парафіі, якую зладзіў сьвятар Інасію. Менавіта ў гэтую дату жыхары Ітапэтынінгі адзначаюць дзень гораду. Заснавальнікамі паселішча лічацца Сыман Барбоза Франку і Дамінгуш Жузэ Віейра, апошнія зь якіх быў жахыром гораду Іту. У 1888 годзе было вырашана правесьці чыгуначную лінію да места, аднак будаўніцтва расьцягнулася, і ў рэшце рэшт, першыя дзьве станцыі пачалі працу ў 1895 годзе.